Ο ΠΑΛΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
31/12/24
Σ’ αγαπώ σαν μια στιγμή
να μην έχασα,
ούτε τα όνειρά μου
κι ας δεν έφτασα.
Τώρα το ξέρω,
πονάει η ψυχή,
που δεν το ένιωσες ,
πόσο από αγάπη
τα όνειρά σου έχασες,
σε λόγια που δεν κρατούν
το χάδι!
Μπορείς να θυμηθείς,
όταν έκλαιγες,
αν χάδια από μένα έπαιρνες;
Αν εγώ τα δάκρυά σου,
στον πόνο σου
μια,
αγκαλιά σου έδωσα
κι απ’ την τόση ευτυχία πέρασα,
στα όνειρά σου
και στον δικό μου λόγο.
Αλήθειες είναι ο έρωτας,
αυτός που έμεινε
από το παρελθόν,
στον πόνο και στον χρόνο!
Κοίτα κοντά σου,
ένιωσα
ότι για πάντα ανέπνευσα
στα όρια του έρωτα,
στον αιώνιο χρόνο.
Μην στεναχωριέσαι.
Όσο κι αν έκλαψα,
τον πόνο τον κάνω δώρο
στον εαυτό μου μόνο.
Και στον παλιό
Τον χρόνο!!!
Ποίηση
Σωτήρης Σπηλιώτης






