ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ

ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ

18/2/24

Είναι οι εποχές 

που μας αλλάζουν ,

ίσως είναι οι άνθρωποι 

που μας θαυμάζουν ,

σίγουρα είναι το χάδι 

που μ αγγίζει ,τον ώμο μου 

από το χέρι σου το τρυφερό ,

καμία φορά .

Είναι τα λόγια της γιορτής 

που τραγουδάμε ,

είναι τα όνειρα που πονάνε 

και οι σκέψεις πράξεις ,

που δεν έχουνε αληθειες 

και χαρά !

Είναι οι άνθρωποι 

που συναντάμε ,

που μοιραζόμαστε τα χρόνια,

αυτά που χάσαμε 

 και μας πονάνε ,

όταν καθόμαστε 

στις βεράντες μας ,

σε καρέκλες βαριές 

χωρίς φτερά!

 Είναι οι ορίζοντες ,

που απο μακριά μας κοιτάνε ,

που θέλαμε να φτάσουμε 

και όμως ποτέ δε πάμε ,

γιατί δεν έχουμε 

μες στην ψυχή μας τα υλικά ;

Θελουμε να αγκαλιάζουμε 

μ αλήθειες τις σκέψεις ,

να νιώσουμε τις λέξεις 

και να πετάξουμε ,

εκεί ψηλά με τα πουλιά .

Εκεί μπορούμε να δούμε 

και αγγέλους ,

πάνω από τα σύννεφα αληθινούς  μοιραίους 

και ωραίους ,

αυτούς που ψάχναμε,

μία ζωή μαζί 

και δε μεγαλώσαμε ποτέ ,

από παιδιά…

ΠΟΙΗΣΗ

 ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ