ΚΟΥΝΙΑ ΣΤΑ ΑΣΤΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΚΟΥΝΙΑ ΣΤΑ ΑΣΤΡΑ 

ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

22/9/24

Άρχισε να μ αρέσει 

η μοναξιά στη ψυχή ,

στα μονοπάτια 

που μας οδηγεί  ,

τα χιλιοειπωμένα ;

Δεν μου αρέσουν 

τα ψεύτικα τα λόγια 

τα φιλιά ,

τα μάτια τα θλιμμένα  

τα σιωπηλά ,

οι χαρακιές στον ουρανό 

που στάζουν αίμα !

Καρδιά που ψάχνει 

το πηγάδι  της ζωής ,

το αθάνατο νερό 

να πιεις 

και να το βρω ,

δεν θα μεθύσω ;

Άλλη ζωή μες την μοναξιά ,

για τόσα χρόνια αγάπης θλιβερά ,

δεν θα μιλήσω .

Μόνο αστέρια ,

που σκορπίζουν φως 

κάποιες γιορτές ,

που δεν λένε πώς ,

τα καταφέρνεις !

Σε μια γέννηση  Χριστούγεννα 

που μας έστειλε ο θεός ,

το καλό σταυρώσαμε 

κι αντί για εμπρός ,

υποκριτές είμαστε 

αντί για χαρά ,

στην σταύρωση 

μας φέρνεις !

‘Ετσι χαμόγελα μόνο θέλω 

στη καρδιά 

κι ας μέσα μου η ψυχή πονά ,

η ψυχή μου στα άστρα 

με πετά ,

σε μια κούνια στην καρδιά 

και μ αγγέλους ;

Ειρωνικά πάντα η ζωή γελά ,

κούνια στα άστρα ,

μπρος ,πίσω ,

μας πηγαίνεις !!!

ΠΟΙΗΣΗ ΕΡΓΟ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ