Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ 

8/11/24

Θαρρώ 

πως κρύβεις μέσα σου 

ένα ηφαίστειο.

Μπορεί να είσαι 

μια χριστουγεννιάτικη μελωδία

ή μια εύθραυστη μπάλα 

που στολίζει ένα δέντρο.

Μπορεί 

να είσαι μια πνοή

πίσω από το ηφαίστειο, 

με λάβα που με καίει,

όταν χαμογελάς,

όταν κινείσαι,

όταν ανοιγοκλείνεις 

τα μάτια σου,

εκείνη τη στιγμή 

που η καταιγίδα

σηκώνει σύννεφα 

μέσα μου.

Ίσως να μην είσαι 

τίποτε από αυτά!

Μα μπορεί 

να είσαι

ο μοναδικός άνθρωπος,

που με κάνει 

να χαμογελώ…

Ποίηση 

Σωτήρης Σπηλιώτης