ΕΠΤΑ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

ΕΠΤΑ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ  17/9/24 

ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΣΟΝΙΑ  

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ 

Επτά πύλες του παραδείσου 

και μία της αβύσσου ,

σαν τα λόγια τις σκέψεις ,

με παιδεύουν 

του Ιούδα τα οκνηρά

ψεύτικα φιλιά  ;

Με τη σκέψη στο σταυρό 

χαράζει η ζωή μου ,

στον ίδιο δρόμο τον καυτό 

σημαδεύει την ψυχή μου ,

πάνω στη γη 

και στον ουρανό !

Έλα φίλησε το στόμα ,

δάκρυσε , ένα δάκρυ ακόμα ,

να πιστέψω των αγγέλων 

τα φιλιά ;

Τα μηνύματα που στέλνουν ,

στα ονείρατά μου φέρνουν,

 στην δική τους ,

την δική σου αγκαλιά !

Ταπεινά με την ψυχή μου ,

με στροφές η λογική μου,

σ επικίνδυνους γκρεμούς 

με ελιγμούς !

Σε κοιτώ και σε θαυμάζω ,

μες στη φύση που κοιτάζω ,

είσαι ένα λαμπερό αστέρι 

σε μια διάρκειας Ανατολή .

Μια Δύση μια ανάσα 

και δακρύζω για τα φτωχά, 

του παραδείσου ,

τα άδολα φιλιά!

Επτά πύλες παραδείσου 

και μια της αβύσσου ,

επτά προσπάθειες ,το καλό 

να αγκαλιάσω ,

να αγγίξω το θεό ;

Ανάβω τα καντήλια ,

προσκυνώ στις προσευχές 

και τα μυστήρια 

και τα δείγματα που παίρνω ,

από αγγέλους φωτεινούς !

Αν αντέξω την αγκαλιά σου ,

μία πύλη από την καρδιά σου ,

από τις επτά του παραδείσου 

να σφραγίσω με της αβύσσου 

τα κλειδιά τους οδυρμούς  ;

Επτά  πύλες του παραδείσου ,

μα φοβάμαι ,

την μία της αβύσσου ,

σαν τα λόγια και τις σκέψεις 

με παιδεύουν του Ιούδα ,

τα οκνηρά λόγια ,

τα ψεύτικα φιλιά  ;;;

ΠΟΙΗΣΗ ΕΡΓΟ 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ