Αφιέρωση
28/10/24
Ξέρω πως η αγάπη σου
είναι βαθιά κι αληθινή,
μια φλόγα που δεν έσβησε,
ακόμα κι όταν πέρασε
μέσα από τρικυμίες
και φωτιές.
Δεν κρατώ πίκρα,
δεν υπάρχει καμία σκιά
στην καρδιά μου,
πώς θα μπορούσα άλλωστε,
όταν η αγάπη μου
για σένα,
είναι σαν άγγιγμα θεϊκό,
αγνή και αθάνατη.
Εσύ,
το μοναδικό φως,
η ψυχή που θα προσφέρω
ό,τι είμαι και ό,τι θα γίνω,
τα βάθη και τα ύψη μου.
Αφιερώνω όλα τα χρόνια
αυτής της πολυτάραχης ζωής,
όχι απλά για να γνωρίσουμε
την αγάπη,
αλλά για να γευτούμε
μαζί το ιερό της αλήθειας,
να βιώσουμε το πάθος
και το νιάξιμο ,
σαν ιερή τελετή,
ένα άγγιγμα που φέρνει λύτρωση και φως.
Είμαι ευλογημένος,
που έζησα δίπλα σου,
ανέβηκα σε ανώτερα
επίπεδα ύπαρξης,
και η καρδιά μου μάκρυνε
σαν φτερούγες ελπίδας ,
γνωρίζοντας τώρα την ύψιστη τιμή της αφοσίωσης.
Νιώθω ιερή δόξα
που σου αφιερώθηκα,
και με τιμά που μπορώ
να αγαπώ έναν άνθρωπο
με τρόπο που αγγίζει
το θείο και το αιώνιο.
Σε ευχαριστώ που ήσουν
το ταξίδι και ο προορισμός μου.
Ποίηση
Σωτήρης Σπηλιώτης
Έργο
Salvatore


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου