ΚΟΡΗ ΜΟΥ
27/5/24
Σώθηκε θαρρώ
η ψυχή μου,
σε μια πραγματικά
σημαντική μέρα ,
σώθηκε ,όταν γέλασε
μια φορά , μετά την λάβα
της πίκρας !
Όλα σεκλέτια βρε ζωή ,
στο δρόμο ,
που είμαστε μαζί
και προχωράμε ;
Ούτε τα σύννεφα ψηλά,
ούτε βροχές στα χαμηλά
κι όμως ,κρυώνουμε ,
παγώνουμε , μα γελάμε !
Ένας δρόμος που ανοίχτηκε
για εμάς !
Που γιόρτασε μέρα χαράς ,
με ιστορίες ,
ευτυχισμένες αναπολήσεις,
γίναν τα κακά καλά,
τα άσχημα γίναν λαμπερά ,
κι έλαμψες κόρη μου
σαν ήλιος και αστέρια
σ ανατολές και δύσεις !
Σ αγαπώ ,ο μπαμπάς…
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου