ΟΜΟΡΦΕ ΑΝΘΡΩΠΕ

ΟΜΟΡΦΕ ΑΝΘΡΩΠΕ

25/9/24

Σε ποιον ,μπορώ 

να πω αυτήν την λέξη ,

όμορφε άνθρωπε .

Για εμένα που διαβάζω 

την ζωή ,

που βρίσκω 

μεγάλα κύματα 

στην νηνεμία ,

που προσπαθώ 

να αρμενίσω ,

και ο πόνος βρίσκει 

στιγμές που απλά μ αγγίζει ,

τον ξεγελάω όμως ,

όπως στις στροφές 

και στα περάσματα ,

ανάμεσα στα σύννεφα 

που τρέχουν στα χαλάσματα ,

του ουρανού ανάμεσα 

στα γκρεμισμένα αστέρια ,

τα ρημαγμένα θέλω !

Στα όνειρα 

και στου ήλιου τις φωτιές 

που χορεύουν ,

οι φτωχές ψυχές  

και πηδάν 

οι αγγελικές μορφές   

τις φλόγες .

Για εμένα που διαβάζω 

τη ζωή σου ,

που μετρώ το κάθε 

βλέμμα ,

τις λάμψεις της ψυχής σου ,

στις κρυφές τις όμορφες στιγμές 

που σε μελετώ ,

εκεί πεσμένος και φοβάμαι 

αν μπορώ  ,

ή να μην αντέξω ,

μια πικρή στιγμή  ;

Εσύ έχεις την δύναμη 

να προσπερνάς 

και να χαμογελάς ,

να μου δίνεις τα φτερά  

να ακροβατώ εκεί ψηλά,

στον γκρεμισμένο ουρανό 

και να μην πέφτω!!!

Ποίηση 

Σωτήρης Σπηλιώτης

ΕΡΓΟ

Σέργιος Κοκκόρης