ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΤΖΑΚΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΤΖΑΚΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

20/12/24

Παίζουν τα μάτια

 μαζί με την ψυχή

εκεί ανάμεσα στις φλόγες

και στις σκιές του δωματίου,

εκεί ανάμεσα

απ’ τα όνειρα τα παιδικά,

εκεί ανάμεσα 

απ’ τις ξαγρύπνιες

των μεγάλων για τις φετινές

Χριστουγεννιάτικες γιορτές,

να στολίσουμε το δέντρο

και να κάνουμε 

όλο το φτωχικό μας

σπίτι τόσο χαρούμενο, 

τόσο λαμπερό

τη βραδιά της γέννησης.

Μα δεν έχουμε τίποτε, 

μόνο

λίγο αλεύρι να ζυμώσουμε

και λίγα αυγά.

Πρέπει να βρούμε 

τα μυρωδικά, τη μαγιά

και τόσα άλλα γι’ αυτά 

που μας έλεγε η γιαγιά

και να γεμίσουμε με τη χαρά

πλάθοντας τις βασιλόπιτες,

τα λίγα μας όνειρα 

και τις ελπίδες

τα μεγάλα μας χαμόγελα.

Σαν φωτογραφίες

οι αναμνήσεις

να μείνουν στις καρδιές 

των παιδιών,

και για τα κάλαντα

πρέπει να ανοίξουμε

τις παραμονές τις πόρτες

να μπουν οι παιδικές φωνές

οι ευχές στο σπίτι μας,

ας μην έχουμε τίποτε να κεράσουμε

παρά μόνο αγάπη και χαρά

για τις μέρες που ’ρχονται,

για τη γέννηση του Χριστού μας,

για τον ερχομό της ελπίδας,

που κάθε χρόνο την ίδια μέρα,

την ίδια ώρα μας γεμίζει

με χρυσαφιά όνειρα,

με χιονισμένα τοπία,

και με όλα τα πολύχρωμα

στολίσματα των ψυχών.

Ναι, εκείνη τη νύχτα 

θα τα ‘χουμε όλα,

όλα αυτά που θα μεταφέρουν

οι παιδικές ψυχές,

στις επόμενες γενιές

και πάνω απ’ όλα 

θα ‘χουμε αυτό

που δεν έχουμε χάσει

στην παραμυθένια χώρα μου

τη θρησκεία μας

και την οικογένειά μας.

Αυτά που δεν έχουν κανένα αντίκρυσμα,

καμία εξαργύρωση,

γιατί είναι τόσο μεγάλα

όσο η γέννηση του Χριστού μας,

η γέννηση της ελπίδας,

όσο τ’ απλά Χριστούγεννα

που ’χουμε μέσα 

στην ψυχή μας.

Ακόμη και τώρα που τα πλούτη είναι

σ’ άλλων χώρες και ‘μείς ψάχνουμε

τον δρόμο μας στα σκοτάδια

του εικοστού πρώτου αιώνα,

αυτό που μας κάνει

πιο λαμπερούς απ’ όλους

κι αυτές τις γιορτές

είναι η πίστη μας κι οι αξίες,

αυτά που ‘δωσαν φως

σ’ όλο τον κόσμο.

Έτσι έχουμε για πάντα

μια φωτιά στο τζάκι της ψυχής

που σιγοκαίει στο σύμπαν.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ