ΑΝΑΤΟΛΕΣ

ΑΝΑΤΟΛΕΣ

10/6/24

Σκέφτομαι,

τα χαμένα χαμογελα ,

τις χαμένες ελπίδες ,

τα απεριόριστα όρια ,

της ζωής!

Τα  έβλεπα

τόσο μάκρυνα ,

τόσο ατελείωτα ,

σαν να ήταν οι ανατολές 

και οι δύσεις των ματιών 

όλου του κόσμου ,

στα χέρια μου !

Δύναμη ,χαρά ,ελπίδα αφοσίωση,

γεμάτος συναισθήματα ,

δεν μου λέει τίποτε ,

ένα τέλος ,μια Δύση ,

όταν στα χέρια μου 

υπάρχουν ,

τόσες πολλές ανατολές ,

που ακόμη ,

δεν χάρισα!!!

Sotiris Spiliotis