Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2024

Δυόμιση ώρες

Δυόμιση ώρες 

30/5/24 

Αγαπημένη πριγκίπισσα 

της σκέψης μου ,

φωτεινό αστέρι 

της ζωής μου !

Της ψυχής μου  φως ,

λάμπεις μέσα στα σκοτάδια ,

φωτίζεις τη στράτα μου ,

ανάμεσα από την καταιγίδα ,

μου δίνεις ,

λάμψη,αγάπης ,

αυταπάρνησης ,

σιγουριάς ,

 να παλεύω ,

να αγωνίζομαι ,

να πιστεύω ,

ότι κάθε μέρα σ αγαπώ ,

περισσότερο!

Είναι διαμάντια λαμπερά 

που φωτίζουν το αύριο 

οι ελπίδες της ζωής ;

Αυτές που θα μας οδηγήσουν,

σε λαμπερούς παραδείσους,

 όταν θα είμαστε 

μαζί ,για πάντα ,

ένα αιώνιο ,δευτερόλεπτο ;;;

Poetry 

Sotiris Spiliotis 

Painter 

Vera Verishi


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ο ΠΑΛΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Ο ΠΑΛΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ 31/12/24 Σ’ αγαπώ σαν μια στιγμή   να μην έχασα, ούτε τα όνειρά μου   κι ας δεν έφτασα. Τώρα το ξέρω,   πονάει η ψυχή, που δ...