Τώρα

Τώρα

4/12/24

Τώρα,

που τα όνειρα ξενυχτάνε

μαζί σου.

Τώρα,

που σε κοιτάζω

στον καθρέφτη μου.

Τώρα,

σπέρνω ελπίδες 

στη ζωή μου.

Τώρα,

κοιτάζω την κάθε νέα μέρα

και χαμογελώ,

γιατί μέσα της είσαι εσύ,

κυρία μου.

Τώρα,

ξέρω ότι υπάρχουν 

άνθρωποι ,

τι κι αν δεν τους έχεις 

αγκαλιάσει,

είναι δικοί σου

στη ζωή σου.

Αφησέ με να αγγίξω 

τα μάτια σου,

άφησέ με να χαϊδέψω 

τη σκέψη σου

και γέλα όπως 

μόνο εσύ ξέρεις.

Εκεί μέσα θα είμαι εγώ,

μέσα στη ζωή σου,

μέσα στο γέλιο σου.

Τώρα,

άνοιξε τα ποτάμια,

άνοιξε τα βιβλία

και νιώσε

την υγρασία της νύχτας,

με την καρδιά σου 

να τρυπάει τις γιορτές,

για μια στιγμή στα όνειρα του πάθους.

Τώρα,

κάνε με δικό σου 

στη σκέψη σου.

Κάνε με δικό σου.

Τώρα,

μερικές φορές ακόμη,

αντέχω να χαϊδεύω 

τα μάτια σου,

αντέχω να σε κοιτάζω 

στον καθρέφτη δίπλα μου.

Κι ό,τι και να πεις,

δεν θα πω όχι.

Τώρα,

κι αν δεν με πίστεψες,

εγώ θα τραγουδώ

κάθε βράδυ

για εσένα.

Ποίηση 

Σωτήρης Σπηλιώτης 

Έργο

Salvatore