Η Πηγή του Φωτός

Η Πηγή του Φωτός

2/12/24

Μοναξιά από τη μια, 

φως από την άλλη

κι όταν πιάσω το χαρτί, 

δεν σταματώ.

Μια πηγή μέσα μου, 

αστείρευτη,

γεννά φλόγες, αλήθειες, 

που καίνε και σημαδεύουν.

Το “γιατί” κρύβεται 

πίσω από ένα χαμόγελο,

ειρωνικό μα γλυκό, 

σαν ψίθυρος της καρδιάς:

“Γιατί αγάπησα”.

Κι έτσι περιμένω τη νύχτα 

με αγωνία,

να βρω τα ευρήματα 

της ψυχής σου,

της ευθείας λογικής σου.

Τι θησαυρός, τι αξία, 

ένας άνθρωπος

που σε κάνει να νιώθεις 

τις αλήθειες.

Πόσο τον αγάπησα,

πόσο τον αγαπώ.

Εσύ πόσο μ αγαπάς 

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ