Η ΜΙΚΡΗ ΔΡΥΑΔΑ

Η ΜΙΚΡΗ ΔΡΥΑΔΑ

Παραμύθι

Ω! Τι χαρές μέσα στο χρυσοπράσινο δάσος με τις βελανιδιές και τα ψηλά έλατα, τις καστανιές, τις οξιές, τους δρυς, τα πεύκα και τα θεόρατα πλατάνια! Ένας γλυκός, χειμωνιάτικος αέρας έδινε ρυθμό σ’ ένα γλέντι μιας όμορφης νύμφης, μιας μικρής Δρυάδας, που γεννήθηκε το πρωί, όταν το χιόνι σταμάτησε να στροβιλίζεται πέφτοντας από τα κρύα σύννεφα αυτό το πρωινό του Δεκέμβρη. Έτσι περίμενε κι αυτό να γεννηθεί στη φύση, μια νέα πριγκίπισσα του δάσους, η μικρή Δρυάδα του παραμυθιού μας, η μικρή Ίριδα.

Σήμερα άλλαξε όλη η διάθεση του δάσους. Όλα τα δέντρα μιλάνε μεταξύ τους με τη γλώσσα των φύλλων, το θρόισμα, και στέλνουν τα νέα στα φαράγγια, στα ποτάμια και στις πλαγιές των βουνών. Είναι καταχαρούμενα που υποδέχτηκαν μια τόσο όμορφη ύπαρξη στη συντροφιά τους. Κουνιούνται από τον αέρα με χαρά κι αναστενάζουν με ρυθμούς ευτυχίας. Ναι, σήμερα γεννήθηκε μια καινούρια Δρυάδα. Πρόσκληση και πρόκληση να μαζευτούν όλες οι νεράιδες, όλες οι πριγκίπισσες, οι Δρυάδες, οι Ναϊάδες, οι Κένταυροι, οι θεοί και οι βασιλιάδες, οι φτωχοί και οι πλούσιοι και οι κυράδες, τα ξωτικά, οι Καλικάντζαροι και οι αρχοντάδες, οι Νύμφες και οι Αμαδρυάδες, για να τιμήσουν αυτή την ψυχή που γεννιέται μέσα σ’ ένα καινούριο δέντρο, που άτολμα σηκώνεται από τη γη και απλώνει τα τρυφερά κλαδάκια του σαν χεράκια, μαζί με την ψυχή μιας νύμφης που θα το συνοδεύει όλη του τη ζωή. Είναι όλο το Δάσος προσκαλεσμένο σ’ αυτή τη γιορτή της βάφτισης που θα γίνει για μία νέα ζωή, για μία πριγκίπισσα, μία νύφη, μία Δρυάδα.

 • Όλοι από τη θέση σας να τιμήσετε στη γη και στον ουρανό τη βάφτιση της Ίριδας της ζωής, ακούστηκε να λέει μια γέρικη βελανιδιά.

Αχ! Τι παραμύθι! Τι μαγική στιγμή! Αυτό το πρωινό του Δεκέμβρη, πριν από τις όμορφες γιορτές των Χριστουγέννων, μαζεύτηκαν τόσα μαγικά ξωτικά, νύμφες, ψυχές του δάσους, για να υποδεχτούν με τις μαγικές δοξασίες των Μάγων, των θεών και των ανθρώπων αυτή τη μικρή πανέμορφη Δρυάδα, που γεννήθηκε μαζί με ένα όμορφο πλατάνι μέσα στο δάσος. Το πνεύμα του δάσους χαρίζει ευωδιές ευτυχίας, εκδηλώσεις λατρείας και χαράς, για τη γέννηση της μικρής Δρυάδας, Ίριδας!

Πάντα τα παραμύθια είναι τόσο όμορφα, γιατί έχουν όμορφο τέλος, και σήμερα είναι πανέμορφο, γιατί έχει μια όμορφη αρχή, μιας καινούριας ζωής που θα κρατήσει αιώνες χαράς και θα μας γεμίσει με χαρές, όνειρα και δοξασίες, παραμύθια και ιστορίες, ευτυχισμένες στιγμές και λαμπερά όνειρα για περιπέτειες, που θα τις ζήσουν αυτοί που μένουν σ’ αυτό το υπέροχο μυθικό παραμυθένιο δάσος, με τα τόσα πολλά χρώματα αυτής της εποχής - πρασινωπό, πορτοκαλί, κίτρινο, αλλού χρυσαφί, αλλού κόκκινο και με ένα κατάλευκο χιόνι να πασπαλίζει και να δίνει λευκές ανταύγειες σ’ όλες αυτές τις θεϊκές αποχρώσεις ουρανού και γης, Δύσης και Ανατολής!

Αυτή η μικρή Δρυάδα, λοιπόν, ήταν η Ίριδα, η ευτυχία σ’ όλο το δάσος, που αποφάσισαν οι κάτοικοί του με τη μυστική γλώσσα, το θρόισμα των φύλλων, να συνεννοηθούν μεταξύ τους όλα τα δέντρα και να πάρουν μια σημαντική απόφαση, ότι το όνομα της Δρυάδας θα είναι Ίριδα της ζωής και θα την φωνάζουν Ίριδα.

Ω! Τι χαρές! Τι γιορτές για αυτή την όμορφη ψυχή, για αυτή την όμορφη αιώνια ζωή που ο κύκλος της θα είναι τόσο μεγάλος και τα χρώματά της όλα τα μαγικά χρώματα του δάσους! Ένα δάσος που μέσα του υπάρχουν όλες οι ευτυχισμένες υπάρξεις που μας ζωντανεύουν στα όνειρα και μας πηγαίνουν βόλτες σε κρυφούς και φανερούς κόσμους αγάπης, περιπέτειας και εξερεύνησης μέσα σε τόσες αφιερωμένες ψυχές που ανακαλύπτουμε - ίσως ότι μπορεί να είναι και οι καλές ψυχές όλων αυτών των ανθρώπων που αγωνίστηκαν για την καλοσύνη, για την πρόοδο, για την αγάπη και τις ευτυχισμένες στιγμές μεταξύ μας.

Μπορεί, λοιπόν, να είναι ο παράδεισος αυτό το παραμυθένιο δάσος και οι Δρυάδες, οι Αμαδρυάδες, οι Ναϊάδες και οι Νύμφες, το καλό - οι καλές ψυχές που ξαναγεννιούνται για να μείνουν αιώνια μέσα σ’ αυτόν τον υπέροχο παράδεισο; Έναν παράδεισο που ορίζεται κάπου ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, όπου οι καλές ψυχές περιμένουν τη σειρά τους μέχρι να ξαναγυρίσουν μέσα στις ψυχές των ανθρώπων για μια ακόμη ευκαιρία, να προστατέψουν έναν άνθρωπο που θα γεννηθεί - ένα αγοράκι ή ένα κοριτσάκι - που θα γίνει ευτυχισμένο με μια τόσο όμορφη ψυχή.

Αχ! Τα όνειρα και τα παραμύθια δεν έχουν τέλος, και η φαντασία ούτε και αρχή - μόνο συνέχεια μας οδηγάει στη μαγεία της ζωής! Αρκεί εμείς οι άνθρωποι να μπορούμε να τη βρούμε και να τη δούμε, να νιώσουμε ότι το αύριο είναι όπως η ψυχή μιας όμορφης, ευαίσθητης, απροστάτευτης, μικρής Δρυάδας και, όταν μας δοθεί η ευκαιρία, να την αγκαλιάσουμε σαν μια όμορφη παλιά γνωστή που μας ανήκει, μα και της ανήκουμε.

Ω! Τι μεγάλη χαρά σήμερα στο δάσος! Σ’ αυτό το δάσος που μέσα είναι όλος ο κόσμος. Πλησιάζουν οι γιορτές των Χριστουγέννων. Πλησιάζει ο καινούριος χρόνος που θα μας βρει όλους ευτυχισμένους να γιορτάσουμε, όχι μόνο τη γέννηση του Χριστού μας, όχι μόνο την έλευση του νέου χρόνου, μα και τη γέννηση της μικρής Δρυάδας, της Ίριδας της ζωής. Αυτής που θα μας κάνει να νιώσουμε την ευτυχία που βρήκαμε τον τόπο, όπου γεννιούνται οι ψυχές μας. Αυτές οι ψυχές οι χαμένες που, όταν τις έχουμε, δεν τους δίνουμε σημασία και τις αφήνουμε να πονάνε, να λυπούνται, να κλαίνε, μα και πολλές φορές να χαμογελάνε γιατί είναι μέσα μας, μέσα στον άνθρωπο που αξίζει την ευτυχία, όταν αγωνίζεται για το καλό και την  αγάπη .

   Ω! τι μεγάλη γιορτή ! Τα καινούργια Κάλαντα θα μας κάνουν να τραγουδάμε για τις ψυχές , που περιμένουν τον άνθρωπο και να θυμόμαστε την μικρή Ίριδα που τόσο όμορφα  ζεστά  υπέροχα ,την αγκάλιασε ένα ολόκληρο δάσος , περιμένοντας τον άνθρωπο για να του δώσει την ψυχή της Ίριδας της ζωής  … 

Παραμύθι

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Έργο

Salvatore