Η ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ

Η ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ

6/11/24

Κόλαση και παράδεισος ,

είναι ίδια άβυσσος ,

που πέφτει η ψυχή μας 

τίμια αγγέλων χαρμόσυνα αγκαλιάσματα ,

καρδιάς γλυκά ξεσπάσματα

κι απ’ την άλλη σκοτάδια 

η ζωή μας ,

χαλάσματα η Αθήνα μας 

που οι δήμαρχοι 

την πείνα μας ,

για αλλαγές μόνο γνωρίζουν!

Τρέχει η  αγγελόσκονη ,

μες στα στενά της πλάκας 

υπαίθρια κρεβάτια ,

ελπίδες σε  χαρτόνια 

σε τσιμεντένια αλώνια ;

Πεζοδρόμια εκεί έξω 

από τα παράθυρα ,

στα σπίτια τα άπορα  ,

άστεγοι 

στα στενά της πλάκας 

παράμερα ο Χάρος αλωνίζει ,

σε πολυκατοικίες γυρίζει,

στην Πατησίων άδειες ανεξερεύνητες,

ναρκωτικά μυρίζει ;

Γελάς ,γελάτε ,

κάτι γελοίοι ποιητές ,

που τρέχουν σ εκδηλώσεις 

κι εγκαίνια της γνώσης ,

δήθεν ,απ το πρωί ,

ως τα χαράματα ,

χωρίς ελπίδες πράγματα ;

Χωρίς όνειρα το βράδυ 

μόνο θεοί και δαίμονες ,

έμποροι μας την πέφτουν ,

μας θολώνουν το κεφάλι !

Εσείς μες την Αθήνα μας

 δίπλα στον Περικλή ,

στη πείνα μας 

δίπλα σε άθλους των αρχαίων ,

μας την κάνατε μία !

Αθήνα των Αθέων;;;

Ποίηση 

Σωτήρης Σπηλιώτης

Έργο

Salvatore